Het leven houdt niet op als je zorgt voor iemand met NAH

Ik hoop jullie ooit eens tegen te komen en wil jullie bedanken voor het lezen van mijn verhaal.– Lia van Seijen

Ik ben Lia van Seijen, verzorgende IG en sinds 2013 getrouwd met Roel.
Roel, praktiserend huisarts tot 2002 en toen geëmigreerd naar Frankrijk, kreeg daar op 60 jarige leeftijd in 2008 een herseninfarct. Is daar opgenomen in een revalidatiecentrum gedurende 6 maanden. Heeft hier allerlei vormen van therapie gehad.

In 2009 is Roel teruggekeerd naar Nederland. Gescheiden en in 2010 opgenomen in een woonzorg instelling voor mensen met niet aangeboren hersenletsel.
In 2013 zij wij getrouwd en hebben wij een appartement gekocht en dit helemaal aangepast zodat het goed toegankelijk is voor Roel. Roel woont weer thuis! Tot 2016 heb ik naast de zorg voor Roel en de mantelzorg voor mijn moeder, een baan buitenshuis gehad. Echter ging deze combinatie niet meer samen en hebben Roel en ik besloten dat ik stop met buiten de deur werken.

Verhuizen
Ondertussen verhuisden we in 2017 naar een ruimer appartement. Toen alles op orde was heb ik me opgegeven als vrijwilliger bij een zorginstelling voor dementerenden , aan het einde van onze straat, dat zij mij in de avond en nacht mogen bellen bij onrust en om te waken als er geen familie ( meer) is. Om niet te ver achter te raken met de laatste ontwikkelingen in de zorg ben ik me gaan oriënteren op scholing.

Na veel gegoogle besloot ik contact op te nemen met Daphne Brouwer van Zuster-055. Zij biedt scholingen aan tegen betaalbare tarieven en de scholingen zijn ook geaccrediteerd voor onder andere het kwaliteitsregister van V&VN.

Geïnspireerd door de ondernemerskwaliteiten van Daphne ben ik verder gaan kijken wat mijn interesse heeft. Zo ben ik congressen gaan bezoeken en heb ik gesprekken gehad via Sterk in je werk met coach Paulien Schreuder. Zij heeft samen met mij gekeken wat ik in de toekomst voor werk zou kunnen doen. Hieruit kwam naar voren dat ik ons verhaal wil delen met anderen. Dit omdat ik merk dat er nog veel winst te behalen is in voorlichting over niet aangeboren hersenletsel. Ook in onze naaste omgeving. Roel staat hier helemaal achter.

Inmiddels probeer ik het idee meer vorm te geven. Het is in eerste instantie de bedoeling om presentaties te geven op scholen voor aanstaande zorgtoppers en later ook bij instellingen voor zowel personeel als mantelzorgers. Het staat nog in de kinderschoenen dus er moet nog veel werk verzet worden, maar de eerste afspraken voor een presentatie zijn gemaakt.

In het najaar ga ik beginnen. Een nieuw avontuur om te laten zien dat het leven niet ophoudt als je zorgt voor iemand met NAH, maar dat er een nieuwe wereld voor je open gaat namelijk de wereld van niet aangeboren hersenletsel. Ik hoop jullie ooit eens tegen te komen en wil jullie bedanken voor het lezen van mijn verhaal..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.