Grenzeloos – Verloren?

Er zijn voor de ander

Je wilt zo graag. Ziet altijd direct wat iedereen nodig heeft. Daar ben je sterk in. Een angstige blik, een aarzelende houding, iets onzekers in de stem, de ongemakkelijke manier waarop iemand beweegt, jij neemt het allemaal waar. Onbewust vaak. We hoeven je niks te vragen. Zover komen we ook niet. Je bent er al voor de vraag er is.

Gevoelig

Zelfs als we vertellen dat het goed met ons gaat, zie jij wat er óók is. Je dochter is net even wat stiller dan normaal. Dat merk je op. Je houdt je patiënt wat extra in de gaten, want je voelt dat er iets niet helemaal in orde is. Je partner komt thuis van het werk en je denkt, straks als de kinderen naar bed zijn, maar even vragen wat er vandaag speelde. Je voelt dat er iets is dat hem bezig houdt.

Zelf kwijt

Wanneer wij mee zouden kunnen kijken in al deze situaties zien wij niet zoveel bijzonders aan de mensen om je heen. Jij ziet het wel. Je voelt het. Het is er. Voor jou kunnen we ons niet verstoppen.
Wie zich wel goed kan verbergen ben jij. Dat doe je zó goed, dat je soms zelfs jezelf kwijt bent. Geen idee meer waar die is.

Grens bereikt

Op je werk is een ingewikkelde situatie ontstaan rondom een cliënt die extra aandacht vraagt. Al je tijd en zorg gaat daar naar toe. Je wilt er voor hem zijn. Het lukt het team niet om een goed plan te maken, dat goed is voor de patiënt én goed voor de mensen die hem begeleiden. Jouw roep om hulp is als een voorzichtig aangezet aquarel. Niet gezien, niet gehoord, niet ontvangen.

Over de grens

De spagaat waarin je zit wordt steeds pijnlijker. Je voelt je verantwoordelijk. Het lukt je niet langer voor deze patiënt te zorgen én er te zijn voor de anderen.
In het weekend waarin je actief bent met vrijwilligers kom je volledig tot stilstand. Ergens ben je een grens gepasseerd. Moe, labiel, boos, slecht slapen, piekeren. Machteloos vooral.

Ergens ben jij

Ergens
ben je

verloren

geraakt
door de ander
over de grens
van jezelf

verdwenen

achter een glimlach
in een teder gebaar
in helende woorden
of een luisterend oor

ben jij

dichtbij voor de ander
ver weg van jezelf
verdwaald misschien
niet verloren

op weg weer
naar huis
ergens
ben jij

(c) JW

Van moeten naar mogen

Mag je van moeten naar mogen? Mag je er zijn voor jezelf? Wat heb je nú nodig? Je zet de eerste stappen, op weg naar wat je nodig hebt. Durft voorzichtig te kiezen. Besluit dat de ruimte voor jou er mag zijn. Je komt weer op adem.

Verbinding

Stilstaan, ervaren van grenzen. Hoofd weer verbonden met hart. Voelen: ‘Ik mag er zijn’. Zo bouw je een nieuw fundament van aandachtige zorg. In dit nieuwe verhaal is de verbinding met jezelf de belangrijkste voorwaarde voor de zorg voor de ander.

Aandacht voor grenzen

Het 2e gesprek vertel je me over het ervaren van grenzen. Voelen en stilstaan bij wat goed voor je is. Je hebt de moed voorzichtige keuzes te maken. Je krijgt weer kleur op de wangen.

Eigenwaarde

Een stevig gevoel van eigenwaarde en zelfbewustzijn is de basis voor een levenlang gezond functioneren. Het kunnen (willen / durven) ervaren van grenzen is daarbij een belangrijke voorwaarde om gezond te blijven, zowel fysiek als mentaal. Dat vraagt aandacht, bewustzijn, bewust zijn en reflectie (zelfkennis en de bereidheid om af en toe even afstand te nemen, zodat je beter kunt zien, beter kunt luisteren, beter kunt voelen). Zo neem je jezelf helemaal serieus en alleen zo kun je jezelf en de ander het beste van jezelf geven.

 

Geschreven door: Jan Wedema

Supervisor / coach / act trainer 

https://www.actdepresence.nu/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.